DagBoekDoedel

EEN DIEPE ZUCHT

Een zucht van verlichting. Of is het vermoeidheid? Het Sinterklaasfeest is achter de rug.

Pakjesavond ook dit jaar traditioneel met de kleinkinderen gevierd. Ik had wat inkopen betreft weinig te doen. Ik was veel te druk met mijn werk: blog schrijven, webinars volgen, Doedellessen maken voor de online cursussen die ik geef.

5 december

Mijn dochter adviseerde mij zelfs om niets te kopen, want ze hadden genoeg om haar drie kleintjes te geven. Wel vroeg ze heel lief of ik een paar gedichten bij de pakjes wilde maken, want ook zij had weinig tijd.

Vooruit dan maar. Snel schudde ik vijf gedichten uit mijn mouw en mailde die door. Ze was blij! En als dank? Je raadt het al: Mam, wil je er nog een paar maken? Echt erop zwoegen hoefde ik niet . Ze (mijn dochter) kreeg de smaak te pakken en al heel kort erna ontving ik een app met drie nieuwe cadeaus waarbij drie nieuwe gedichten gemaakt moesten worden. Nou ja, moesten, het was wel een hééél vriendelijk verzoek.

Terwijl ik een trap oploop of op het toilet zit, schieten de dichtregels door mijn hoofd. Ook tijdens het koffie drinken of eten koken. Gauw even noteren op een stuk papier wat in de buurt ligt.

Ik kom uit een gezin met zeven kinderen en pakjesavond was bij ons nooit een avond, maar een hele dag. We begonnen `s middags rond drie uur en gingen door tot ver na middernacht. Meer dan honderd cadeaus moesten worden uitgepakt. En dan nog al die inventieve surprises die we voor elkaar maakten. De één nog ingewikkelder, technischer, humoristischer dan de ander. Mijn ouders, broers en zussen konden er wat van! En voor de uitleg of steken onder water, kwam er bijna overal een gedicht bij.

Wat hebben we gelachen! Tranen biggelden over onze wangen en soms was de gang naar het toilet te laat.

Zo`n gewoonte zet zich voort in je latere leven. In mijn huwelijk was ik degene die bij ieder cadeau een gedicht bedacht. Surprises, daar had ik het niet zo op. Wel vreemd als je bedenkt dat de creativiteit mij in het bloed zit, maar ik had er gewoon geen zin in. Voor mijn kinderen maakte ik in het begin heel simpele zinnetjes op rijm, die ze zelf konden lezen. Een soort aap-noot-mies rijmpjes. Ze vonden het geweldig! En nog steeds, alleen mag ìk ze dit jaar bijna allemaal maken. Behalve die van mijn schoonzoon, hij doet het zelf. Knap hoor, want ik weet dat hij er gruwelijk de pest aan heeft en het niet kan. Zwoegen en zweten, maar hij doet het toch maar.

Wat een mazzel dat 5 december dit jaar in het weekend valt. Zo is heel Nederlander er in één week mee klaar.

Sinterklaasavond

Het pakpapier met mijters en pepernoten wordt vervangen door ander rood inpakpapier: met gouden sterretjes en rendieren. Kerst komt eraan. Voor velen opnieuw cadeaus. Niet door de schoorsteen, maar onder de boom. En….. (gelukkig) zonder gedichten!

Hierboven zie je twee kleine Doedels die ik heb gemaakt n.a.v. het Sinterklaasfeest.
In de online Doedelcursus leer je er alles over.

Bij nieuwsgierigheid gewoon een mail sturen naar : ArtSchoolOfPainting@gmail.com

En een reactie vind ik altijd leuk!

 

No comments yet.

Geef een reactie

Website gerealiseerd door Webalist B.V.